16/08
รู้สึกตัวอีกทีก็นู่นน จะเก้าโมงกว่าแล้ว เลยให้วินวินไปอาบน้ำก่อนเลย ส่วนเราก็ยังแอบนอนต่อด้วยความขี้เกียจ แสนเลิฟ โทรมาเช็คสถานะว่ายังไม่ตาย ระหว่างรอวินวินอาบน้ำก็เก็บสมบัติเยอะแยะไปหมด ไม่รู้จะขนอะไรมานักหนาเหมืนกัน เสื้อผ้านี่เพียบ ไอ้ที่ยังไม่ได้ใส่ก็หลายชุด ไม่รู้จะขนมาทำไมมากมาย คิดไปคิดมา ตอนขนมาก็ไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้ตอนมาถึงเนี่ย จะเอาออกมาจากกระเป๋าทั้งหมดทำไมก็ไม่เข้าใจ ทำเป็นมาอยู่ซะเป็นเดือน บ่นไปก็เก็บไป จนวินวินอาบน้ำเสร็จก็ทะยอยเก็บจนเสร็จ สมบัติเยอะจริงๆ ทั้งปลั๊กไฟ ไดร์เป่าผม หนังสือสามสี่เล่ม ฯลฯ รีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะลงไปทานอาหารเช้าเหมือนอย่างเคย
มื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย พร้อมกระเป๋าสัมภาระทั้งหมดถูกลากลงมากองไว้ นักท่องเที่ยวหลายห้อง ก็ลากกระเป๋าของตัวเองมาไว้เช่นกัน อาหารเช้าวันนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับมื้ออื่นๆที่ผ่านมา จะมีที่เปลี่ยนไปแต่ไม่แปลกใจเท่าไหร่ก็คือ ข้าวผัดไข่กะแฮม ซึ่งก็เป็นอย่างที่คาดไว้ไม่ผิด จัดแจงอาหารเช้าและ check out เรียบร้อย แสนเลิฟ และวินวิน ก็ลากกระเป๋าออกไป ส่วนตัวเราก็ฝากกระเป๋าไว้ที่เคาท์เตอร์ เพราะโปรแกรมยังไม่จบ
นั่งรถแดงเหมือนอย่างเคยไปช้อปปิ้งกันที่กาดวโรรส แหล่งรวมของฝากมากมายของเมืองเชียงใหม่ วินวินซื้อของอย่างสนุกมือ ส่วนคุณนายแสนเลิฟของเราไม่ซื้ออะไรซักอย่างเดียว ส่วนตัวเราเอง ก็ยังไม่ได้ซื้ออะไร เดินไปเดินมา นั่นนี่นู่นไม่จบซักที เลยรีบส่งเพื่อนๆขึ้นรถสองแถวแดง เพื่อไปยังขนส่งอาเขต เพราะนี่ก็ใกล้เวลาที่รถทัวร์จะออกแล้ว หลังจากนั้น เราจึงเดินช้อปปิ้งคนเดียวเพลินๆ รู้ตัวอีกทีของเต็มมือหมดแล้ว ซื้อแคปหมูจนป้าเจ้าของร้านแทบจะปิดร้านกลับบ้านได้เลย ประมาณว่าวันนี้ไม่ต้องขายแล้ว เอาง่ายๆว่า ค่าของฝากวันเดียวนี่มากกว่าค่ากินอยู่เชียงใหม่สามวันซะอีก - -" ปลง
ช้อปเสร็จเอาของกลับมาเก็บที่โรงแรม ฝากไว้หลังเคาท์เตอร์เช่นเคย ซื้อของจนคนมองว่า เอ่ออ อีนี่จะซื้อไปขายทำกำไรรึยังไง ..... จัดแจงของเรียบร้อย เริ่มเดินทางไปยังที่หมายต่อไป สวนสัตว์เชียงใหม่ ที่ที่ใครหลายคนถามเราก่อนมาเชียงใหม่ว่า จะไปหรือเปล่า เราก็ตอบโดยไม่คิดเลยว่า หึ....ไม่ไปหรอก
ค่ารถยี่สิบบาทไม่ขาดไม่เกิน จากประตูท่าแพไปถึงสวนสัตว์เชียงใหม่ ซื้อตั๋วเข้าสวนสัตว์ คนขายตั๋วถามว่าดูหมีแพนด้าไหม เราก็ตอบว่า ม่ายอาวว อ่ะ (ทำเสียงแบ๊วสุดๆ) แล้วก็รีบเดินเข้าไปในสวนสัตว์
ภายในสวนสัตว์ มีสัตว์มากมาย (ก็สวนสัตว์นี่หว่าาาา) เราก็เดินถ่ายรูปนั่นนี่นู่นไปตลอดทาง แดดร้อนมากกก สวนสัตว์ค่อนข้างกว้างมากเลยทีเดียวเชียว เราว่าที่นี่เค้าดูแลสัตว์ดีอ่ะ ดูสัตว์ร่าเริงดี ต้อนรับคนมาเที่ยวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม (คิดว่านะ) เดินดูตั้งแต่ นกฟลามิงโก้ ลิง สิงโต ช้าง ชะนี แรด นก สัตว์แปลกๆจากต่างประเทศอีกมากมาย สุดท้ายท้ายสุดก็มาจบที่ส่วนของหมาแพนดี้ หมีแพนด้า ลังเล ลังเล จะไม่เข้าไป แต่ไหนๆมาแล้วเพื่อไม่ให้เสียเที่ยว ก็ยอมจ่ายอีก ห้าสิบบาท เข้าไปดูช่วงช่วง เข้าไปก็ไม่ผิดหวังนะ ช่วงช่วง น่ารักดี เดินไปเดินมาตัวอ้วนจ้ำม่ำ น่าจับมากอดๆๆๆๆซะให้เข็ด ช่วงที่เราไปมีโปรโมชั่นพิเศษ ได้ดูหลินปิง ฟรีด้วย แต่ต้องรอรอบ และเวลา ซึ่งตอนที่ไปดูนี่ก็เกือบจะบ่ายสามโมงแล้ว เค้าให้ดูหลินปิงตอนสามโมงครึ่ง เราก็เลยว่าโชคดีจัง ไปแลกบัตรเข้าดูหลินปิง แล้วไปยืนเตร่ๆ อยู่หน้าทางเข้า เจ้าหน้าที่ออกมาประกาศว่า จะให้ดูตอนสามโมงครึ่ง ไม่ต้องมารอตรงนี้ก็ได้ ไปเดินดูนั่นนี่นู่น บริเวณนี้ก่อน เราก็เลยไปดูๆ อูฐ กะ สิงโต แล้วก็เบื่อๆ ก็เลยมาเกร่ๆอยู่ด้านหน้าอีก พอดีว่ามีนักท่องเที่ยวเริ่มมาเข้าแถวจับจองพื้นที่บ้างอะไรบ้าง เราก็เลยเข้าไปยืนรอ เจ้าหน้าที่ก็ยังออกมาประกาศว่าไม่ต้องมาต่อแถวรอก็ได้ แต่ถ้าใครอยากรอเค้าก็ไม่ห้ามนะ แต่อย่าขวางทางเข้าบ้านหมีแพนด้า แค่นั้น ให้ต่อแถวให้เป็นระเบียบ เราก็อื่มๆๆ หันหลังไปอีกที นู่นนน แถวยาวมากกกกก พอสามโมงครึ่ง ก็ปล่อยให้เข้าไปข้างใน ทีแรกเจ้าหน้าที่บอกว่า ไม่ต้องรีบร้อนนะ ดูให้เต็มที่ ถ่ายรูปถ่ายอะไรได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ แต่พอเอาเข้าจริง เจ้าหน้าที่ประกาศว่าอย่าถ่ายรูปเลยนะ ให้รีบดูรีบไป เพราะแถวยาวมาก เห็นใจคนข้างหลังหน่อย ซึ่งก็ดีนะ ทุกคนก็รีบดูแล้วก็รีบไป ไม่มีใครโวยวายเวิ่นเว้อ อะไรมากมาย พอออกมาข้างนอกแล้วจะเป็นลม แถวยาวมากกก ประมาณว่าน่าจะยาวไปถึง aquarium บนเขากันเลยทีเดียวเชียว ซึ่งเราก็คิดว่าโชคดีเป็นของเราแล้ว ที่ต่อแถวไว้ตั้งแต่ตอนแรก
เหนื่อยจากสวนสัตว์เชียงใหม่แล้ว ใช่ว่าโปรแกรมจะหยุดเพียงเท่านี้ มาเชียงใหม่ทั้งทีถ้าไม่ได้อยู่เดินถนนคนเดินคงแปลกๆ เรียกรถจากสวนสัตว์กลับไปที่ประตูท่าแพ เริ่มต้นเดินดูของช้อปปิ้งนั่นนี่นู่น ได้ไม่นาน ฝนก็เริ่มตก เริ่มจากตกเบาๆ ก็หนักเม็ดขึ้นเรื่อยๆ จนเราเดินไปถึง อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ ฝนก็ตกหนักมากก ทำให้การช้อปปิ้งต้องหยุดลง พอฝนซา ก็ออกมาเดินใหม่ คนขายก็เริ่มขายกัน เดินกันได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดี ฝนก็ตกอีก ตกๆหยุดๆ อย่างงี้หลายครั้งมาก แต่ก็ไม่ละความพยายาม เดินไปจนหาซื้อลูกชิ้นปิ้งร้านย้งทัวร์จนสำเร็จจนได้ หลังจากนั้นฝนก็ตกแรงจนฉุดไม่อยู่แล้ว มองไปทางดอยสุเทพจะเห็นได้เลยว่า ฝนอยู่บนเขาอีกเพียบ รอให้มาตกในเมือง จนหกโมงกว่าเราก็เริ่มไม่ไหว เลยฝ่าสายฝน กลับไปยังโรงแรมเพื่อเตรียมตัวไปขึ้นรถที่ขนส่งอาเขต
ลากสมบัติมากมายทั้งของฝากและของตัว (ของฝากนี่เยอะกว่าของตัวอีก) ขึ้นรถสองแถวแดงไปยังขนส่งอาเขต ถึงประมาณจะทุ่มนึงแล้ว รถออกทุ่มครึ่งก็กำลังดี รู้สึกเหมือนจะไม่สบาย ไทลินอลช่วยด้วย จึงกินเข้าไปสองเม็ด พอได้เวลาขึ้นรถ ช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ ข้างๆเราไม่มีคนนั่ง ซื้อตั๋วหนึ่งได้ถึงสอง เราจึงหลับสบายจนถึงกรุงเทพ
ถึงกรุงเทพประมาณตีห้า ขับรถไปทำงานต่อด้วยความฟิต แวะอาบน้ำที่บ้านพี่ที่รู้จักใกล้ๆออฟฟิศ ทำให้วันนั้นกลายเป็นวันที่ไปทำงานเช้ามากๆๆ ด้วยความสวัสดี
